Mosquito’s and Mie Fang

Het is nu Zondag, 1 september. Ik heb besloten over te stappen op het Nederlands, ik heb alleen maar Nederlandse volgers en sommigen daarvan lezen nou eenmaal liever Nederlands dan Engels. Ook wel zo goed, vergeet ik die taal ook niet in dit vreemde land waar niemand Engels spreekt en de mensen die dat wel doen iets van je willen.
De eerste week is nu voorbij. Mette is vanochtend vertrokken en heeft al het Chinees met zich meegenomen. Behalve een paar zinnetjes, die we toerloos geoefend hebben – van “pardon” tot “ik volg hier een stage” en “Sorry, ik spreek geen Chinees”. Zodra je de uitspraak van het pinyin (notatie van Chinees in Engelse karakters) een beetje onder de knie hebt wordt het leren van Chinees ineens een stuk makkelijker – maar tot je pinyin onder de knie hebt ben je wel een maand of wat verder. Maar tegen de tijd dat mijn ouders hier zijn wil ik ze wel mee uit eten kunnen nemen, dus dat wordt nog even oefenen. Wel weet ik al wat rijst in het Chinees is… mijn favoriete woordje tot nu toe; mie fán!!!!

De afgelopen week heeft gelukkig niet alleen in het teken gestaan van Chinees leren en dingen regelen. Zoals in eerdere posts wel gemeld is, bevindt mijn onderkomen zich zeer nabij een natuurgebied. Donderdag (of woensdag?) besloten Mette en ik dat we de berg op wilden zoals die te zien is vanuit mijn flat. Maar natuurlijk is dat altijd makkelijker gezegd dan gedaan, en pas na veel mensen vragen (kudo’s voor Mette haar Chinees, zoals gewoonlijk) en een uur lopen vonden we een soortement trap die de berg op leidde.
Stairway to ...Deze trap hebben we 850 (!!) treden op gelopen. Het was warm (boven de 30 graden), het had net geregend dus alles was nat en vochtig en ik dróóp van het zweet. Maar goed, ik had mezelf voorgenomen dat ik de berg op wilde, dus ik zou die berg op!
Eén groot nadeel dat al snel duidelijk was, wij waren niet de enigen die gek waren op de berg. De muggen vonden de vochtige omgeving van het bos wel érg aantrekkelijk, en vonden mij ook een zéér aantrekkelijk doelwit. Ik was al snel enkele malen gestoken, vooral op mijn onderbenen en twee keer op mijn arm, zo bleek bij thuiskomst. Goed, oké, wat zijn een paar muggenbeten nou? Dat dacht ik ook… maar goed, daarover straks meer. Eerst verder met mijn berg.
Na dus 850 treden omhoog te zijn gelopen, kwamen we aan bovenop de berg. Het uitzicht was, nou ja, ongelooflijk. Ik heb mijn best gedaan het vast te leggen met mijn camera, maar dat is natuurlijk onbegonnen werk.

West Lake

West Lake op de achtergrond

Allereerst wat shots met het West Lake op de achtergrond. We zijn gisteren naar het West Lake geweest, dus straks komen daar nog meer foto’s van. Maar hier alvast een voorproefje… Toen we helemaal bovenop de berg kwamen bleek daar een soort paviljoen te zijn. Er kwam muziek vandaan, en toen we aankwamen zagen we hoe een man van in de 50 of 60 dansles kreeg van een vrouw (zijn vrouw? We zijn er nooit achter gekomen). Het was erg aandoenlijk en best bijzonder om tegen te komen bovenop de berg. We hadden op onze tocht naar boven al een paar locals gezien, dus het is niet alsof de berg compleet leeg is. Chinezen houden in principe niet van vrijetijdsbestedingen waarvan ze gaan zweten, dus het was bijzonder om nog zoveel tegen te komen – maar het was allemaal erg gemoedelijk.

Dansles bovenop de berg

En vanaf dat paviljoen heb ik nog één foto genomen van het uitzicht (oké, heel veel, maar ik ga er nog ééntje hiertussen neerzetten):

Misty Mountains

Misty Mountains

Vervolgens zijn we weer naar beneden gegaan, nu via een ander pad. Er liepen van daarboven meerdere paden naar beneden, en we waren in de veronderstelling dat er toch verdorie wel een makkelijkere weg moest zijn vanaf mijn onderkomen dan eerst de halve universiteit over te steken?
Onderweg kwamen we nog een paar dingen tegen:

Onderweg naar beneden

Onderweg naar beneden

Locale fauna

Locale fauna

Weg naar beneden

Weg naar beneden

Toen we dan uiteindelijk beneden aankwamen bleek dat we domweg vlak langs de véél makkelijkere route waren gelopen. Maar ik neem het onszelf eerlijk gezegd niet kwalijk, want sorry hoor, maar ze hadden toch minstens even een bordje neer kunnen zetten??

Dít is dan de ingang...?

Dít is dan de ingang…?

Tussendoor heb ik ook een statief gekocht voor mijn camera, en een tablet. Ik kan nog niet vreselijk veel met het tablet aangezien Wifi nog steeds niet rond is (ik heb nu internet op de laptop via een kabel), dus ik hoop dat de kwaliteit goed is – maar het statief ben ik in ieder geval erg blij mee! Ik heb bij thuiskomst ‘s avonds direct een beetje gespeeld met de sluitertijd. Deze foto is gemaakt met 30 seconden sluitertijd.
Gisteren dan het West Lake bezocht. Mette wilde er nog erg graag heen, dus heb ik maar toegegeven, en uiteindelijk geen spijt gehad. Het was wel een zaterdag, dus erg druk, maar we hebben ons prima vermaakt. Meerdere mensen wilden erg graag met ons op de foto, iets wat me nog niet eerder was overkomen maar wat best even wennen is. Schijnbaar ben ik hier net zo’n vreemd gezicht als een… een… goed, in Nederland zijn daar geen goede voorbeelden van. Een marsmannetje misschien?
We hadden mooi weer, en volgens de traditie liepen er dus heel veel meiden met een paraplu rond. Want het klopt dus dat het voor Chinese meiden een schoonheidsideaal is om zo bleek mogelijk te zijn, dus als de zon gaat schijnen komen de paraplu’s tevoorschijn (en ze zijn hier van suiker, dus zodra er druppels beginnen te vallen zijn de taxi’s binnen twee seconden vol en blijkt iedereen altijd een regenponcho bij zich te hebben).
Maar, West Lake. Ook weer een prachtige locatie.

Lelieveld

Lelieveld

Paraplu's in de zon

Paraplu’s in de zon

Druk én groen

Druk én groen

Zeer toeristisch...

Zeer toeristisch…

Goed, dat was alweer een erg lange post. Ik denk dat dat wel te verwachten is, een eerste week heeft echt heel veel indrukken. Nu heb ik alleen nog maar verteld over de twee uitstapjes die we gedaan hebben, terwijl ik nog zo veel meer heb ontdekt… Hieronder een paar dingen die ik ontdekt heb.

  • Chinezen houden van eten. Bijna niemand kookt thuis (tenminste niet in de stad), men gaat praktisch altijd buiten de deur eten. Daarvoor heb je heel veel kleine zaakjes “in de muur”, soms maar drie meter breed, die allemaal toegespitst zijn op een bepaald soort voedsel. Als men dan ook nog wat te vieren heeft gaan ze gewoon naar een wat chiquer restaurant.
  • Ik hou van dumplings.
  • Ik hou niet van gefermenteerd eten.
  • Het verkeer hier is een ramp. Als iemand ooit de mensen van Wegmisbruikers zo ver krijgt om hier rond te gaan rijden of een taxi te nemen, koop ik de aflevering.
  • Veel Chinezen worden superenthousiast als je een paar woordjes Chinees kent. En ja, ni hao en sjie sjie (hallo en dankjewel) zijn al genoeg om bij sommige mensen applaus te ontvangen.
  • Karaoke is hier een zeer populaire avondbezigheid.
  • Muggen zijn rotbeesten. Na mijn trip de berg op en neer zijn de muggenbeten op mijn benen gaan groeien (tot zo’n 10 cm in doorsnee), zijn er na twee dagen flinke bloeduitstortingen in ontstaan en jeuken ze nu nog steeds als een !*@^&%#. Ik heb geen koorts ofzo, dus ben niet ziek – maar vervelend is het wel.
  • S’avonds trekken mensen het park in en gaan daar in groepen Tai Chi doen, dansen, of snelwandelen (Chinezen rennen niet).

Dat was het eerst wel. Bedankt voor het lezen, en ook nog bedankt voor alle lieve berichten die ik deze week gekregen heb! De heimwee is nog niet over, maar ik hoef mezelf niet meer actief tegen te houden om per direct mijn spullen weer in te pakken en een taxi te pakken naar het vliegveld…😉

8 thoughts on “Mosquito’s and Mie Fang

  1. Heyhey Nika,
    De natuur daar is zo mooi! Bedankt voor de foto’s en je verslag. Bij je stukje van je reis was ik al onder de indruk (aah, ik wil nu nooit met het vliegtuig xD ). Maar in China zelf lijkt het erg fijn zoals je het omschrijft. Hopelijk is je stage leuk!
    *knuff* Sabine

  2. Hoi Annika,
    Een week levert al zo omgeveer genoeg stof op om een heel boek te schrijven! Gezellig dat Mette er was en ‘t zal nu wel weer even wennen zijn.Goed dat je stage nu gauw echt begint.
    Mooie foto’s en toch ook wel lekker dat het mooi weer is. En volgens mij moeten chinezen ook wel middeltjes tegen zulke kingsize-muggebulten hebben of heb jij extra zoet bloed ofzo? Ben erg benieuwd naar de volgende aflevering. Veel sterkte en ook veel pelzier met je eerste stagedagen. Liefs, Tineke

    • Jup, het is nu in Nederland nog geen 02:00, maar ik vertrek straks richting mijn eerste dag stage! Ik laat het gewoon lekker op me af komen, en dan komt het vast goed.
      Ze hebben hier inderdaad ook spul tegen muggenbulten, ben bij de pharmacie geweest waar een paar vrouwen heel veel en opgewonden pratend mijn benen en arm bekeken, en me vervolgens een middeltje meegaven tegen huidallergieën en een of ander mentholspul dat ook werkt tegen kleine wondjes (menthol in wondjes? Gekke mensen…)
      Het jeukt nog steeds (moet je nagaan), maar de plekken zijn al een stuk minder en nu meer geel dan blauw of rood. Dus volgende keer met een lange broek en vol Deet de berg op😉

  3. Dag lieve nicht,
    Je schrijft leuk en ik moet toegeven dat het nederlands wat vlotter leest. Ik blijf je volgen, zeer benieuwd en volgens mij gaat het helemaal goed komen met jou!
    Liefs

    • Dank! Het Nederlands schrijft niet vlotter dan het Engels, maar ook niet minder vlot dus zal het volhouden😉 En tja, schrijven zit me in het bloed! Ik ben alweer allemaal ideeën aan het verzamelen die hier tot me komen, helemaal in die prachtige bergen…
      Ik ga er maar gewoon vanuit dat het goed gaat komen met me, een goede instelling is het halve werk😉
      Kus!

    • Hey Marielouise!

      Jup, ben al meerdere malen in een supermarkt geweest en ik heb sinds ik hier ben alleen maar geluncht en gedineerd buiten de deur, dus ik heb al wat cultuur mogen snuiven. De supermarkten zijn hier nog het minst eng, je hoeft niet te praten en je kijkt gewoon op de kassa hoeveel je moet betalen, maar de restaurants zijn wat lastiger. Maar met goed oefenen zal ik daar ook een heel eind in moeten komen.
      De supermarkten zijn wel wat anders dan hier, het zijn meer de hypermarchés zoals je ze in Frankrijk wel ziet – ze hebben van alles en nog wat, van telefoons tot crackers en van matrassen tot lampenkappen. Werkelijk enorme winkels, waar je makkelijk verdwaalt. Maar als je eenmaal de weg weet is het best leuk rondlopen!

      Groetjes!

  4. Lieve Annika
    Geweldig om over je avontuur te kunnen lezen. De foto’s zijn moo, maar zullen het niet halen bij wat jij in het echt ziet.
    Ik ga mijn best doen om je verhalen te volgen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s