Christmas Stuffing

Zo, zou ik zomaar in het Engels beginnen. De titel laat ik maar lekker staan, want waarom niet?

Het is een tijdje geleden sinds mijn laatste bericht, mijn excuses daarvoor. Simpel gezegd gebeurt er gewoon te weinig om geregeld een bericht te plaatsen! Het is nu maandagmorgen en het is de eerste dag van mijn laatste drie weken stage. 17 januari is mijn laatste werkdag, 18 januari komen mijn ouders aan in Hangzhou laat op de avond. Heb ik daar zin in, vraag je? Ja natuurlijk!

The total number of days between Monday, December 30th, 2013 and Friday, January 17th, 2014 is
18 days;
or 2 weeks and 4 days;
or 432 hours;
or 25,920 minutes;
or 1,555,200 seconds.

Dus, nog even aftellen…

Mijn laatste bericht plaatste ik op 27 November, ruim een maand geleden. Wat is er sindsdien gebeurd? Echt belachelijk weinig, zoals gezegd. Ik ben verhuisd naar een nieuw bureau, omdat ik ziek werd op mijn oude plek – ik zat daar op de tocht en elke keer als de deur open ging kreeg ik een bibber-aanval. Dus nu zit ik elders, ben blij met mijn nieuwe plekje! Ik ben ook bezig geweest met het regelen van dingen voor mijn half jaar in Nieuw Zeeland straks. Ik heb vluchten geboekt, mijn inschrijving op school is klaar en ik heb vanochtend telefonisch contact gehad met de mensen van Campus Living Village over mijn kamer op de campus. Ik heb mijn voorkeur gekregen, dus een 4-slaapkamer appartement met een gedeelde badkamer en woonkamer. Nou nog hopen op leuke huisgenoten, maar dat komt vast wel goed! En het appartementencomplex waar ik zit is echt midden op de campus, erg gaaf dat ik dat ook eens zo meemaak.

Een andere ‘gebeurtenis’ was het ontmoeten van Panjian (of Frangipani volgens mijn forumgenoten), een jongen die me zomaar toevoegde op QQ (het Chinese equivalent van MSN). Nou hou ik daar niet zo van, maar ach, niet geschoten is altijd mis, dus ik voegde hem toe. Beetje gepraat, zijn Engels is schrikwekkend, maar goed. Ik heb uiteindelijk twee dagen met hem doorgebracht, de eerste dag zouden we naar een Engelse film in de bios maar dat kwam niet helemaal goed – hij had vantevoren niet gecheckt wanneer de films draaiden dus toen we daar kwamen was het nog uren voor de film zou beginnen. Tja. We hebben gegeten en op zijn laptop een film gekeken (The Fast and the Furious, alsin deel 1, zijn keus). Ach, het was uiteindelijk wel prima. Tweede dag nam hij me mee naar een winkelcentrum omdat hij vond dat ik warmere kleren nodig had. Nieuwe schoenen en een nieuw vest gekocht, waarna hij in de taxi probeerde mijn hand vast te houden en me nog wat later een kus probeerde te geven – ik had dat voorzien, dus voor wie het nog niet wist: ik heb een vriend, Martin, origineel uit Engeland. We hebben elkaar ontmoet op mijn verjaardag dit jaar, dus we hebben al ruim 10 maand iets. Het is moeilijk om zo lang uit elkaar te zijn met mij in China, maar onze relatie kan het aan… Ja. Dus. Ik ga hier niet uitleggen dat ik op vrouwen val, ik heb het gevoel dat ze dat hier niet helemaal snappen. Alleen mijn baas weet het, en die was het wel met me eens dat het net zo makkelijk is om het niet te vertellen – tenzij mijn collega’s er rechtstreeks naar vragen, maar dat zullen ze wel niet doen. Hebben ze in de afgelopen 4 maand nog niet gedaan dus daar zullen ze vast niet ineens mee beginnen, drie week voor ik wegga.
Grappig zij-feitje daarover trouwens, de collega waarmee ik het hier het beste kan vinden, Liyi, was wel behoorlijk geinteresseerd in het feit dat het homohuwelijk is toegestaan in Nederland. Ik begon er niet over, zij vroeg er naar toen we aan het eten waren een paar maanden terug – en later nog een keer. “Is it true that man can marry man in Netherlands? Oh wow.” Ze zei er niks op tegen te hebben dat mensen ook van hetzelfde geslacht kunnen houden, maar trouwen? Nee, dat kan toch echt niet.
Oh ja, ik was aan het vertellen over Frangipani. Hij wilde me ook nog graag een weekend meenemen naar Wuxian, een stadje hier vlakbij (schijnt heel mooi te zijn) maar denk dat ik dat maar laat schieten. Ten eerste is onze communicatie zo stroef dat ik er gewoon niet op vertrouw dat dat goed komt. En daarnaast is het altijd maar gokken hoe netjes hij zich blijft gedragen, ook al heb ik een (zogenaamde) vriend. Niet dat ik bang ben (don’t mess with the boosabum) maar zulke situaties zijn altijd het fijnst als ze ontweken zijn.

Nou is kerst natuurlijk ook net geweest. Hier in Hangzhou (heel China eigenlijk) wordt er niet vreselijk veel aan gedaan. Je ziet wel hier en daar kerstmannen op ramen geplakt bij restaurants en winkels, wat verlichting her en der en ik hoorde op een moment zelfs Mariah Carey in het winkelcentrum. Maar echt vieren, nee. We hebben hier ook geen vakantie zoals jullie in Nederland op het moment, ze werken hier gewoon dwars door kerst en nieuwjaar heen. Nja, het zijn hier gewoon geen feestdagen, dus dat is best logisch. En het houdt me bezig. Mijn baas had wel gezegd dat het mijn keus was of ik wilde komen werken op eerste kerstdag, dus dat vond ik allang een fijn gebaar.

Mijn sneeuwman thuis...

Mijn sneeuwman thuis…

...en mijn kerstboom op kantoor

…en mijn kerstboom op kantoor

Eerste kerstdag was verder… boeiend, niet echt leuk. ‘s Ochtends heb ik nog even snel wat kerstcadeau’s gekocht voor mijn collega Liyi, die me een dag eerder had verrast met een kerstkado – een rugzak in de vorm van Totoro van de Studio Ghibli film ‘My Neighbour Totoro’. Eerlijk gezegd heb ik erg weinig met het kado zelf, wat moet ik in hemelsnaam met een rugzak in de vorm van Totoro (met de nadruk op rugzak, Totoro blijft baas), maar ik vind het vooral super dat ze onthouden heeft dat ik dat een gaaf karakter vind. Dat maakte het kado alsnog leuk.
Tijdens het winkelen liep ik door een achteraf-straatje, tussen de garages, waar een soort ochtendmarkt was… nou ja, een Chinese ochtendmarkt in een achteraf-straatje is een evenement wat ik niet zo nodig nog een keer mee hoef maken. Het dierenleed is natuurlijk overal, er zijn gewoon tafels vol vlees waar iedereen met de handen in en aan zit en dan heb ik het heel netjes gezegd. Ook zag ik trouwens een stel longen hangen, aan de luchtpijp, voor een garage. Ik denk dat ze te drogen hingen ofzo. Fijn gezicht, helemaal als je het niet verwacht! En ja, ik heb het nagevraagd bij mijn collega, ze eten hier de longen ook gewoon. An sich is dat natuurlijk niet slecht, anders wordt het toch maar weggegooid. Maar ja. Nee.
Bij thuiskomst bleek vervolgens dat een slang van de wasmachine los zat, dus stond mijn hele badkamer blank. Vreselijk chagrijnig staan schoonmaken – maar mijn badkamer is nu wel heel erg schoon, dus wat dat betreft was het ideaal!

Ik ben nog even langs werk geweest, waar ik wat koekjes uitgedeeld heb en Liyi haar cadeaus heb gegeven. Ook werd ik verrast door mijn baas met een thee-thermos van Starbucks, in kerstsfeer. Erg leuk cadeau, en een leukere verassing! Hij zei zelfs nog “sorry” voor het feit dat ik niet thuis bij mijn familie kon zijn. Goede kerel.
Ik heb me naar huis gehaast, via een winkel die erg toepasselijk Kawai heet (Japans voor ‘schattig’ of iets dergelijks, het is ook hier in China een veel gebruikte uitroep door vrouwen. Roze, knuffels, poedels, dat gedoe). Daar heb ik een kerstkado voor mezelf gekocht, een Totoro knuffel – ik had ze al weken geleden gezien, en Liyi’s cadeau herinnerde me eraan dat ik die knuffel nog steeds erg graag wilde.

Mijn kerstkado aan mezelf!

Mijn kerstkado aan mezelf!

Vanaf dat moment (16:00 ongeveer) wilde ik graag bij de laptop in de buurt blijven, ik zou nog met Ruben en Melanie (broer en schoonzus, respectievelijk) Skypen op een moment. Ik herinnerde me geen tijd die we afgesproken hadden, dus ik wilde er klaar voor zijn. Nou was 16:00 wel erg ambitieus, dat is 09:00 in Nederland, maar goed.
Toen mijn broer om 20:38 doorstuurde dat de planning in het honderd liep schrok ik even, maar hij stelde voor om iets later bij Jan & Margreet in Winsum nog even te Skypen. Prima, en toen ik zei dat ik er al klaar voor zat belde hij me alsnog even snel vanaf thuis – even kort met hem en Mel geskypet (half uurtje denk ik, terwijl zij zich aan het haasten waren). We maakten een nieuwe afspraak voor een uur later, om 23:00 (16:00 NL tijd).  Dus ik moest weer even wachten. Het liep helaas nog steeds niet als gepland en het was 23:48 voor ze in Winsum bij de laptop zaten en… toen kregen we geen contact. Twintig minuten na middernacht hebben we het maar opgegeven en ben ik (toch best een beetje sneu) naar bed gegaan. Ik Skype wel vaker met thuis, maar het voelt toch anders zo tijdens kerst! Ik had zelfs mijn haar gedaan en nieuwe oorbellen gekocht die middag (en alle vier mijn oorgaatjes opnieuw doorgeprikt, auw). Niet dat je zulke kleine knopjes ziet op Skype, maar het ging om het idee😉

Een dag later heb ik vanaf werk even met Ruub geskypet, de schat had zijn wekker gezet, dus dat was even leuk. We hebben wat gekletst en twee potjes Yahtzee gespeeld (waarvan 1 supersnel, altijd leuk als je per ongeluk je yahtzee streept in plaats van een grote straat invult omdat je scheef klikt). Moest even snel, want die avond ben ik uit eten geweest met Liyi en haar vriend bij Grandma’s Kitchen. Ze wilden graag kerst vieren, met mij en voor mij omdat ze doorhadden dat ik het best miste allemaal. Stelde het zeer op prijs, en heb me prima vermaakt! Een normale manier van eten hier in China is dat je meerdere grote schalen in het midden van de tafel hebt en dan met zijn allen daarvan eet. En zij bleven me maar kleine hapjes en dingetjes geven, dat wordt hier als heel beleefd en respectvol gezien. En zo kwam het dat ik kippennek en kippenkraakbeen heb gegeten (nee zeggen deed ik liever niet). Ik hou het nog maar even bij kipfilet, toch wat fijner eten…
Vond het wel bijzonder om met hen beide te kletsen zo buiten werk. Hem kende ik nog niet echt natuurlijk, wel eens gezien maar verder niet. Toen ik uitlegde dat kerst voor mij weinig te maken had met religie, vroegen ze of ik überhaupt religieus was. Ik legde uit dat ik vind dat iedereen van mij mag geloven wat hij/zij wil, en dat ik ook best wil geloven dat als je een goed leven leidt het allemaal wel goedkomt als je sterft. De eerste reactie was eigenlijk “So you’re no Christian? So there’s room to become Buddhist!” Ik heb het punt verder niet doorgedrukt, maar het lijkt dat atheïsme hier geen wijd geaccepteerd iets is. Oh well.

Vrijdag heb ik nog even met mijn lieve zus Ell gepraat, ook weer vanaf werk. Ook wij hebben even Yahtzee gespeeld natuurlijk, Houkes traditie. Kwam daardoor een half uur later van werk dan normaal, 18:30… maar dat had ik er logischerwijs voor over. Een dag later vierde de familie pas echt kerst, op zaterdag dus. Godzijdank deed Skype het toen wel, dus ik heb een tijdje ‘erbij gezeten’ op mijn eigen stoel en alles. Ik heb zelfs nog twee cadeautjes gekregen, hoewel het moeilijk uitpakken was vanaf hier… En mijn cadeau aan hen werd ook goed ontvangen. Of nou ja, goed ontvangen… leuk verhaal dat. Oke, vertel ik dat ook nog even.

Ik had een week eerder best veel tijd gestoken in een flink gedicht, wat ik vervolgens samen met een kerststol bezorgd wilde hebben op die zaterdag de 28e. Maar helaas helaas, het cadeau werd vier dagen te vroeg bezorgd… Kreeg hele lieve berichtjes van mijn ouders, dat ze het gedicht en het cadeau echt geweldig vonden (en dat vond ik natuurlijk heel leuk om te horen) maar op deze manier kon de rest er niet van meegenieten. Helemaal toen mijn vader daarna voorstelde “dat ze hem zaterdag wel onder de boom konden leggen, en dan kon de rest er ook van genieten”. Ja leuk, dat was mijn idee!😉 Maar goed, het ging natuurlijk om het idee. Ik heb alsnog een klacht gemaild naar de bezorgdienst… waardoor het zo kwam dat op het moment dat mijn zus mijn cadeau op schoot had en het gedicht aan het openvouwen was, de deurbel daar ineens ging en er NOG een kerststol bezorgd werd! Dat was dus het perfecte moment geweest… Maar zoals gezegd, het ging om het idee en ik ben een geweldige dichter (*kuch arrogant kuch*) dus ik kreeg zelfs een paar brokken in kelen. Dank Ell voor het voorlezen, en ik heb nu al zin in volgend jaar!

Nou is het weer een normale week. Ja, overmorgen is het 2014, maar dat gaat hier zonder poep of scheet voorbij (waar komt die uitdrukking ineens vandaan? Ik heb geen flauw idee, maar ik vind hem leuk). Ze vieren hier het Chinese nieuwjaar tijdens het Spring Festival, wat dit jaar volgens mij 31 januari is. Dan zit ik nog wel in China, maar dan is het oudervolk ondertussen verder getrokken en is Hangzhou zo goed als leeg – iedereen viert het met familie. Dus dat wordt geen nieuwjaarsviering voor mij dit jaar! Ach, ik ga gewoon vroeg opstaan 1 januari en dan via Skype mijn familie nog even lastig vallen. Ook al is het hier dan al 7 uur lang 2014, dat maakt niet uit.
Een vreemder idee is het feit dat mijn verjaardag precies in de overgangsperiode China – Nieuw Zeeland valt. Dus nadat ik uit China vertrek, maar voordat ik op campus ga wonen en de mensen daar leer kennen. Ik zit die dagen in een hostel, hopelijk zitten daar wat aardige mensen die een liedje voor me willen zingen😉

Eeeeeuhm ik denk dat ik dan alle boeiende dingen al wel verteld heb. Alsnog een redelijk verhaal geworden, ook al heb ik zo weinig meegemaakt… Toedels!

En nog even dit als afsluiter. Mjam!

En nog even dit als afsluiter. Mjam!

4 thoughts on “Christmas Stuffing

  1. Je maakt weinig mee? Dat is echt zo niet waar! Wat jij allemaal leert en doormaakt en een weg in vindt is echt super knap. Het lijkt nu misschien niet bijzonder maar dat is het wel!!!

    Contact via skype is gelukkig contact maar het blijft klote met die verbinding.. Gelukkig lukte het met kerst vieren! Wat leuk dat je dat gedicht had gemaakt en had opgestuurd, dat een ander dat niet goed uitvoert is weer een ander ding haha, maar dat je het zo gepland had is echt origineel!

    Leuk dat je ging eten met je collega en haar vriend🙂 Kunnen zij wel redelijk Engels?

    En wat is die laatste foto? Iets van eten?

    Heb je zin om binnenkort te skypen en zoja, wanneer heb je weer tijd om te skypen? Ik ben vrijdag vrij, kun je dan? Lijkt me gezellig.

    Liefs!

    Date: Mon, 30 Dec 2013 04:56:36 +0000 To: anneveldstra@hotmail.com

    • Dankjewel!! Thanks!! Jup, best redelijk ja. Dat is maisolie (zonnebloemolie maar dan niet van zonnebloemen maar van mais). Vrijdag klinkt goed! Liefs!

      Zo, op alles een reactie😉 Lijkt me leuk om vrijdag weer even te skypen! We hebben even contact over de app!

  2. Hoi Annika, fijn om weer een verhaal van je te krjgen. Ik vond het al zo stil worden! Toch wel speciaal om zo eens mee te maken hoe ze ergens anders kerst en oud en nieuw vieren of eigenlijk niet vieren. Kun je zien hoe relatief het allemaal is. ‘t Is maar net waar je aan mee wilt doen. Verder lees ik zo ongeveer per zin hoe je aan het aftellen bent. Hoe dichterbij 17 januari komt hoe optimistischer jij wordt. En ondertussen heb je het dan straks toch maar mooi gepresteerd! Hoe het hier ondertussen gaat? Nou gewoon, we scharrelen verder. Ik ben in de afgelopen maand aan mijn beide ogen geopereerd. Of had ik je dat al verteld? Niks bizonders hoor, gewoon een staaroperatie, maar voor mij doodeng! Iemand gaat in je oog zitten peuteren en dat maak je van A totZ mee. En als de eerste keer geweest is weet je dat je over 14 dagen nog eens mag opdraven voor dezlefde grap. Ook zo lekker! Maar ik zie weer als de beste! Nadeel daarvan is dat ik nu in huis allerlei stof, pluizen en spinnenwebben ontdek, die ik eerder gewoon niet zag. Ieder voordeel hep z’n nadeel! Verder is Johan z’n 6de boek bijna klaar. Het ligt nu bij de uitgever en daarna volgt dan nog de laatste correctie van de tekst en zo. Dus is hij ook maar vast begonnen om alle papieren en foto’s die hij gebruikt heeft uit te zoeken en op te ruimen. Mooi winterwerkje. Jij heel veel sterkte gewenst met aftellen. Van het oude jaar en van je stage. En als ik je voor die tijd niet meer spreek dan nu vast een heel huiselijk en gezellig 2014 gewenst. Liefs,Tineke

    • Hey tante Tien! Leuk om zo snel een reactie te krijgen. Ik merk toch dat ik vooral contact heb met mensen via Skype en/of FaceBook, dus dan raakt het schrijven van een blog nog wel eens achter.
      Tis inderdaad allemaal erg relatief, maar dat is altijd zo met de feestdagen. Ik bedoel, het zijn gewoon twee dagen die een bepaalde waarde meekrijgen vanuit… ja, wat eigenlijk? Religie, commercie? Het zijn geen magische dagen waarop alles ineens gezelliger en beter is, dat moet je er alsnog zelf van maken. Misschien moeten we het gewoon allemaal gaan zien als een soort vooraf afgesproken datum waarop we elkaar allemaal zien, omdat zulke afspraken anders alleen maar voor ons uit worden geschoven… Is Skype anders eens een idee? Menno kan vast wel even helpen met het installeren en dergelijke.

      En yes, dan heb ik het straks toch maar mooi gepresteerd! Wel een vreemd gevoel moet ik zeggen, aan de ene kant heb ik het gevoel dat ik hier al een eeuwigheid zit maar aan de andere kant moet ik mezelf soms vertellen “Je zit hier alweer vier maand Niek”. En dat klinkt dan heel bizar.

      Heel fijn om te horen dat je operaties goed zijn gegaan! Je had al wel verteld dat ze er aan kwamen inderdaad, maar nog niet dat ze al geweest waren. En tja, dat je dan ineens scherper ziet hep zn voordelen en zn nadelen😉 Vraag me af of die operaties net zo vreemd zijn als lasercorrectie? Toch wel iets wat ik nog in mijn toekomst zie, maar dat gepeuter… brrrrr!
      Ik ben ondertussen ook nog steeds volop aan het schrijven, maar op het moment alleen korte verhalen en snippers. Maar het brein draait tenminste weer, de creativiteit vloeit weer! Heb ik toch wel gemist een lange tijd!

      Jullie daar ook een zeer voorspoedig 2014, en als je langskomt aan het einde van het jaar drinken we twee borrels – eentje op dit jaar en eentje op 2015.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s