Settling in

Jaja, ik weet het, het is nog maar een paar dagen sinds mijn laatste blogpost! Maar goed, als er best veel gebeurt in een paar dagen verdient dat gewoon een nieuwe post. Dus bij deze.

Vrijdagmiddag was de oriëntatie bij Stagereizen. Aardige mensen daar, onder andere een oud-klasgenootje die stage loopt bij Stagereizen zelf. Nou zit ik eigenlijk alleen bij Stagereizen vanwege de tripjes die ze regelen, maar de rest wordt allemaal ondergebracht in The Empire, een soort hotel / service appartments in het centrum van Auckland. Ik moet zeggen dat ik blij ben met mijn huidige locatie, misschien minder centraal maar wel rustiger – en weg van de andere stagiaires. Het zijn vast aardige mensen, maar ik werd gewoon een beetje ongemakkelijk van ze. Er was onder andere een groepje van drie Nederlanders, die werkelijk alles samen moesten doen. Dus na de oriëntatie was het ook “oke, wat gaan we nu doen?” De dames wilden graag ijs eten, dus dat moest samen. En welke tripjes gingen ze doen? Ja, moest wel samen natuurlijk. En wat nou als ze andere huisgenoten dan elkaar hadden? Och arme, dat kon echt niet hoor, dan moest er geruild worden.
Kijk ik snap het aan een kant best, maar ik zou me vreselijk verstikt voelen als ik daartussen zat. Ik ben na de oriëntatie ook gewoon weer lekker mijn eigen kant op gegaan, ik ben niet naar Nieuw Zeeland gekomen om rond te hangen met een stel Nederlanders… Laar mij maar lekker rondhangen met Kiwis, of in ieder geval andere buitenlanders. Maar, genoeg daarover. Terug naar coole dingen.

Ik ben zaterdag naar Waiheke geweest met de ferry, zoals in de planning stond. Ik was daar met Hanne (België) en Melanie (Duitsland), beide ontmoet in het hostel. Dus ‘s ochtends goed ingesmeerd en hup, de boot op! Het weer hier is fantastisch, maar de ozonlaag is hier erg dun dus je verbrandt erg snel. Dat merkten we ook wel… Ik was als enige NIET vreselijk verbrand, waarschijnlijk omdat ik niet ben wezen zwemmen – maar ik zal bij het begin beginnen.

De ferry tocht duurde een minuut of dertig. Aan boord zagen we een paar honden met Hawaii shirts aan (eentje matchte de baas), maar verder een rustige overtocht. We kwamen natuurlijk langs allerlei eilandjes en dergelijke, en het water is hier behoorlijk blauw zo in de zon! Maar goed, na de overtocht konden we direct in de bus stappen. We werden rondgeleid door een erg spraakzame local, die vooral graag zichzelf hoorde praten – voelde soms haast als een schoolbus, elke keer als er iemand rustig wat zei was het ‘sssst!’.

Ferry op de heenweg

Ferry op de heenweg

Waiheke haven

Waiheke haven

Uitzicht (rechts Palm Beach)

Uitzicht (rechts Palm Beach)

Na de busrit besloten we om naar Palm Beach te gaan. Met de buskaart voor de ferry + bus konden we de rest van de dag gratis met de andere bussen op het eiland, goed geregeld dus.
Palm Beach was tof, echt een vakantie gevoel daar. Zand, palmbomen, blauw water en overal prachtige schelpjes om te verzamelen. Op dit strand helemaal, er waren een soort “schelpbanken” om de twintig meter, grote hoeveelheden schelpen die het strand op waren geduwd door het water. We hebben ons hier een tijdje vermaakt, de andere twee dames zijn nog wezen zwemmen terwijl ik genoot van het uitzicht vanaf een rots. Later hebben we het strand nog afgewandeld, waar ik op een rots in het water klom – en onmiddellijk na het maken van een foto werd geraakt door een flinke golf. Ik heb de camera gered, maar mijn rechterbeen en een groot deel van mijn rug waren helaas niet meer droog te houden… Ach, niks aan te doen.

Aangespoelde schelpen

Aangespoelde schelpen

Blauw water @ Palm Beach

Blauw water @ Palm Beach

Ja wat er daar met me aan de hand was weet ik ook niet, maar het bewijst wel dat het geen stock photo’s zijn die ik post voor jullie😉

"Splash Rock"

“Splash Rock”

Palm Beach

Palm Beach

Na Palm Beach zijn we teruggegaan naar het dorpje, waar we een seafood platter hebben gedeeld (garnalen, calimari, oesters, mosselen, soort vissticks, zalm). En nee, oesters zijn nog steeds niet mijn ding…
Die avond met twee Nederlandse dames, Melanie, Michael (een Australiër), nog een Duitse jongen en een Amerikaanse man wat biertjes gedronken terug in het hostel. Werd wat laat, dus was de volgende dag een klein beetje brakkig… maar daar had ik geen tijd voor, want ik moest verhuizen!

Een taxiritje later stond ik met al mijn zooi bij de Unitec Residential Village. Allemaal prima, ik werd leuk onthaald (door, jawel, NOG een Nederlandse), en ik werd netjes naar mijn kamer gebracht. Ho! Oeps! Probleem! De “vorige” bewoonster zit nog op mijn kamer! Ik kon dus wel mijn spullen naar binnen brengen, naar de gedeelde woonruimte, maar verder kwam ik niet. Want mevrouw had een afspraak die middag, dus die kon nog niet uitruimen. En kon ik niet op een andere kamer?

Nou goed, ‘s avonds is ze eruit gegaan (na veel klagen en zeuren op de leiding) en kon ik intrekken. Prima kamertje, en ik kreeg ook netjes een set beddengoed van ze (helaas een hoeslaken van 100% Polyester, even kijken waar ik er 1tje van katoen kan krijgen).

De supermarkt is wel een eindje lopen, dus ik denk dat ik een nog nooit gebruikte boodschappen-aanpak ga utiliseren – de “vooruit-denk methode”. Boodschappen doen voor meerdere dagen heb ik nog nooit echt geprobeerd, maar elke dag op en neer lopen… Ach het wil wel, maar het is zo waaaaaarm…
Vandaag heb ik ook wat andere dingen gedaan. Ik heb bijvoorbeeld een bankrekening geopend, mijn student ID opgehaald, WiFi geregeld (hence the post), handdoekenpakket gekocht bij de front desk, schadeformulier ingevuld, te horen gekregen dat ik niet via school mijn visum aan kan vragen, te horen gekregen dat mijn woonruimte betaald is (eindelijk)… en boodschappen gedaan. Onder andere iets te grote slippers, maar ach. Beter iets te groot dan te klein.

Wat heb ik verder te melden? Niet zo bar veel. Ik heb nog geen huisgenoten, de andere drie kamers zijn nog leeg. Nu hopen dat daar leuke mensen in komen, maar dat komt vast wel goed. Ook ben ik op zoek naar een Taekwon-do school, maar die zitten allemaal een eindje hiervandaan… Niet ideaal. Even wat info over de bussen opzoeken en dan maar weer zien. Oh ja, en morgen ben ik jarig. Denk dat dat een beetje een saaie verjaardag wordt! Volgend jaar beter.

Voor nu zeg ik, Ka kite anō!

Mount Albert campus

Mount Albert campus

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s