Taa Moko

Alweer een goedgevulde post van mij. Tenminste qua gebeurtenissen, mogelijk niet qua woordental –  maar dat zullen we zien.

Ten eerste, dat etentje waar ik het de vorige keer over had ging niet door. Een van de twee nieuwe huisgenoten voelde zich niet lekker en ging terug naar huis, de andere kwam gewoon niet opdagen – zit je dan, met je boodschappen en goede bedoelingen. Nja prima, ik heb gewoon gekookt en gegeten met Josh (mijn andere huisgenoot) en A.U. (meisje van het appartement hierboven). Kheb het daarna niet weer geprobeerd, en zij hebben ook geen aanstalten gemaakt. Tja, dan niet. Ik vermaak me prima met een grote groep andere campus-genoten!

Ik vind het vreselijk boeiend hoe je van compleet remi en geïsoleerd binnen een paar week over kunt stappen naar zo’n grote kluwen van gezelligheid. Op dit moment kan ik het vooral zeer goed vinden met wat mensen van het complex aan de andere kant van de vallei. Mijn tweede huis (hun woorden, niet de mijne) is dan ook bij Caitlin (kiwi) en Elodie (Frans). Hun overige huisgenootjes zijn ook cool, en in het appartement eronder wonen nog 5 dames waarvan het grootste deel 17 volgens mij – maar die worden allemaal 18 dit jaar dus dat worden mooie feestjes. Hoe dan ook. Ik heb de afgelopen anderhalf, misschien wel twee week geen avond meer op mijn eigen kamer gezeten, het was altijd daar. Dus dat gaat helemaal prima.

Goed, dan mijn tweede punt. Hallo, goedemorgen, Annika heeft een tattoo. Jawel. Ik ging afgelopen woensdag met Elodie Auckland in, om te zoeken naar een geschikte tattoo-shop en om wat kleren te kopen enzo. De eerste zaak waar we binnen liepen voelde meteen erg goed, vriendelijke mensen en het rook er vreselijk naar een tandarts – goed hygiënisch dus! De schok bij mij was desondanks enorm toen ze plotseling zeiden “Tja zeg het maar, we kunnen het ook vandaag doen als je wilt.” Dus. Ja. Ik besloot om het dan maar gewoon te doen (ik had mezelf die ochtend afgevraagd wat ik zou doen als het die dag kon, maar de mogelijkheid eigenlijk direct afgeschreven – dat zou belachelijk zijn toch?).

Elodie vond het allemaal prima, die had die dag toch niks te doen. Dus wij de stad in voor een lunch (ik was zo nerveus dat ik nauwelijks kon eten, overkomt mij niet vaak) en naar de winkel voor een los zittend shirt. Want ja, een rug-tattoo is heel mooi, maar ook enigszins onhandig – en of ik daar de afgelopen dagen niet achter gekomen ben!

Hoe dan ook, terug naar die woensdag. We kwamen terug bij de shop en werden naar de kelder gewezen. Toen ik daarheen liep zonk mijn hart me even in de schoenen, het zag er wat rommelig uit – maar ik zag al snel dat het georganiseerde rommel was en dat alles heel schoon en hygiënisch was. Ik zal ook eerlijk zeggen dat ik het uur daarna (de voorbereiding) zeer nerveus was en op een moment zelfs gewoon weg wilde rennen, maar ik ben blij dat ik doorgezet heb.

Het eerste stencil dat op mijn rug kwam schrok ik van, die liep van mijn nek tot laag op mijn onderrug. Dat was eerst wat ik wilde, maar toen ik het op mijn rug zag zitten waren de afzonderlijke tekens toch wel erg groot. Ter vergelijking hield ze de halve grootte op mijn rug, en ik besloot dat ik dat mooier vond. (Beetje jammer van haar werk, ze had heel hard haar best gedaan om het stencil op het midden van mijn rug te krijgen… maar ja, dat is geen reden om een minder mooie tattoo te nemen!). Ze deed helemaal niet moeilijk en heeft me zelfs nog gered toen ik wat onzeker zei van “Yeah just do it” en zij degene was die aangaf “hoho, nee zo doen we het niet, je moet het zeker weten. Voor mij is het een half uur extra werk, jij loopt er de rest van je leven mee rond.” Prima meid dus. Hoe dan ook, nieuwe stencil erop, en ik was direct een stuk enthousiaster. En dat is hem geworden!

Respect, Discipline, Justice, Happiness, Integrity

Respect, Discipline, Justice, Happiness, Integrity

En omdat ik weet dat ik er vragen over ga krijgen, de betekenis staat onder de foto zelf. Het is Koreaans, om drie redenen – het is mooi, weer eens wat anders dan Chinees of Japans, en het is de taal van mijn vechtsport Taekwon-do. Ik doe het toch alweer een jaar of zeven en het is best een groot deel van mijn leven geworden. De betekenis is iets wat ik zelf bedacht heb natuurlijk, maar toch licht beïnvloed door mijn vechtsport. Dat komt natuurlijk omdat mijn vechtsport mij beïnvloedt heeft en me verschillende erg goede waarden heeft meegegeven – daar probeer ik nu naar te leven (lukt over het algemeen redelijk), dus die zijn niet alleen een deel van mijn vechtsport maar ook onderdeel van mij. En er zijn nog wat andere dingen, maar die gaan jullie niks aan😉

Mijn nieuwe vrienden hier op campus bleken superhandig gedurende de afgelopen dagen, want een verse tattoo is erg veeleisend qua zorg. Hij heeft minder zorg gehad dan ik eigenlijk had gewild, want er is niet 3x per dag iemand aanwezig om mijn rug te wassen en in te smeren met crème, maar ik heb vandaag weer gehoord (van een tattoo-artiest die ik heb leren kennen tijdens één van mijn courses) dat hij prima heelt. Er zitten nu wel korstjes op, en dat jeukt nogal, maar krabben is natuurlijk uit den boze. En dat is niet zo moeilijk te volgen, want ten eerste weet ik hoe slecht het is voor een tattoo (je kan met een korstje gewoon de inkt uit je huid trekken en een lelijk litteken achter laten) maar ik kan er ook gewoon moeilijk bij! Verder nog wat do’s en don’ts met een verse tattoo:

  • Niet in de zon. Zon is sowieso slecht voor een tattoo (hij vervaagt), maar helemaal als hij vers is, NIET in de zon!!!
  • Niet weken, dus niet in bad of zwemmen of wat dan ook. Douchen mag wel, maar alleen erg kort (maximaal tien minuten en dan goed droogdeppen, of in mijn geval handdoek tegen mijn rug duwen en dan tegen de muur leunen).
  • Niet aan zitten. Absolutemento nieto. De eerste dagen dus ook niet tegen een rugleuning aan leunen. Slapen was ook erg boeiend (hoewel ik al heel snel geaccepteerd heb dat ik niet alles kan controleren en het dus best een keer fout zal gaan – heeft me heel wat slapeloze nachten gescheeld).
  • Niet zweten. Heeft te maken met het weken waar ik het eerder over had, maar in zweet zit zout en zout is niet goed voor een tattoo.
  • Schoonhouden, maar alleen met een simpele zeep en lauwwarm water. Ook weer droogdeppen.
  • 2-3x per dag insmeren met crème (tube van 50 gram gekocht voor €15), dus vochtig houden, maar ook weer niet te vochtig, dus alleen insmeren als hij droog is. Maar goed, ik kan hem niet eens zien, laat staan weten of hij droog is want ik mag er niet aan zitten… Maar goed dat ik zo vaak in mijn tweede thuis ben, kan Elodie vaak even checken😉

Dus ja, bij deze een shout-out naar mijn huisgenoot Josh, die er geen probleem mee had om soms mijn rug even te wassen en in te smeren, mijn klasgenoten Lindsey (Canadese) en Hanna (Duitse), beide tattoo kenners (eentje heeft al een eigen studio en de ander begint bij thuiskomst aan een tattoo-leerlingschap) die me geregeld verzekerden dat het er allemaal prima uitzag en ook een paar keer mijn rug ingesmeerd hebben – maar de grootste gaat naar Elodie, die niet alleen meeging naar de studio maar ook meerdere malen per dag mijn rug gewassen en ingesmeerd heeft – en er zelfs speciaal voor langskomt na klas! Merci beaucoup, je n’aurais pas pu le faire sans toi!

En het dragen van kleding is nu natuurlijk ook een uitdaging – alleen maar loszittende t-shirts, geen beha’s of strakker zittende kleding. Dus ja, ik ben me zeer bewust van de wind en alles als ik in mijn shirt met wijde kraag rondloop…

Wauw, ik ben nog niet klaar met mijn verhaal! Wel met praten over mijn tattoo, hoewel die de afgelopen dagen het middelpunt van mijn bestaan is geweest. Ik ben dit weekend ook naar Pasefika en de dierentuin geweest. Pasefika is een groot festival in Auckland waar een groot aantal Pasifische eilanden zichzelf tentoonstellen en presenteren zogezegd. Er is erg veel voedsel, lokale souvenirs, muziek, dans, klederdracht… en erg veel mensen. Je hebt de Cook Islands, Hawaii, Samoa, Tuvalu, Tahiti… en ik vergeet dan nog een hele hoop. Ik had een prima dag en die avond was er feest op campus. Ik vermaakte me prima, tot mensen richting de stad vertrokken – ik had daar niet zo’n zin in, en met mijn tattoo mag ik niet zweten (plus, in een kroeg is de kans op een duw in je rug erg aanwezig). Waar ik niet op gerekend had was een feest in het appartement naast ons, waar ze tot 2 uur ‘s nachts nog aan het schreeuwen waren. Het brandalarm ging ook af, waarschijnlijk omdat ze binnen rookten, of nog aan het koken waren (alcohol maakt hongerig). Maar ach, het was zaterdagavond en zolang het niet elke avond gebeurt ga ik niet zeuren😉

Pasefika had me licht verbrand.

Zondag ben ik met Elodie en Angharad (ja, toen ze zich voorstelde dacht ik ook dat het Ingrid was) naar de dierentuin geweest, was ook erg leuk. Verder niet superveel over te zeggen… Ja ik heb wel twee siamangs zeer onrustig gemaakt, waardoor ze de hele dierentuin bij elkaar schreeuwden (ik deed het niet expres, eerlijk) en vriendjes gemaakt met een Kaka (zie, ik ben helemaal niet zo eng).

Dat was het wel weer even. Ik heb het hier kort gezegd prima naar mijn zin, ook al is het niet allemaal noemenswaardig – elke keer series kijken of kaart spelen is weer een leuke avond! Oh en voor ik het vergeet – mocht iemand zich de titel van deze post nog herinneren, Taa Moko is het Maori woord voor tattoo!

One thought on “Taa Moko

  1. Hoi Annika, om te beginnen sluit ik aan bij het eerste woord op je rug: respect! Ik ben niet zo’n tatoo-lover over ‘t algemeen. Al was het maar omdat je er de rest van je leven tegenaan moet kijken. Maar ja, in jouw geval…! Je kijkt er niet tegenaan, dus dat scheelt, maar vooral ‘t ziet er mooi uit en heeft voor jou veel betekenis. Verder viel me op dat ik die rug herkende. Je lijkt in ieder geval van achteren op je oma! Ook niet verkeerd vind ik en voor mij grappig om te ontdekken. En fijn hoe je van de “remi-staat” in de verzorgingsstaat terecht bent gekomen. Hoe zeggen ze dat daar? “I have got your back.” Zoiets toch, als ze er voor je zijn? Ik hoop dat het zo genieten blijft. Liefs, Tineke

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s